Co to jest klucz prywatny?

Wiele portfeli jest kontrolowanych przez frazę odzyskiwania, ale starsze portfele (i niektóre portfele papierowe) zawierają bezpośrednio klucz prywatny. Ta strona wyjaśnia, co to jest, co można z nim zrobić i dlaczego należy go używać wyłącznie w ramach zweryfikowanej procedury odzyskiwania lub importu danego portfela.

Krótka odpowiedź

Klucz prywatny to sama tajemnica. To pojedynczy klucz, zwykle długi ciąg liter i cyfr (lub wydrukowany czy wyeksportowany plik klucza), który może służyć do tworzenia ważnych podpisów dla odpowiadającego mu materiału kluczy. To, czy jeden klucz prywatny wystarczy do przeniesienia aktywów, zależy od konfiguracji portfela, skryptu lub kontraktu. Adres można udostępniać; klucza prywatnego nigdy.

Różnica względem frazy odzyskiwania: fraza odzyskiwania to lista słów, za pomocą której można przywrócić deterministyczny seed portfela. Z niego można wyprowadzić odpowiednie klucze. Klucz prywatny to pojedynczy, osobny klucz. Zaimportowane klucze lub inne konfiguracje portfela mogą znajdować się poza tym seedem. Zobaczcie Co to jest fraza odzyskiwania?.

Co możecie z nim zrobić

• Przy użyciu właściwego, zgodnego oprogramowania portfela klucz prywatny może dać techniczny dostęp do adresów, wyjść lub skryptów, dla których ten klucz wystarczy. Pojedynczy luźny klucz prywatny nie przywraca automatycznie pełnego portfela: inne adresy mogą używać innych kluczy, a konfiguracje multisig, smart contract lub inne mogą wymagać dodatkowych danych.
• Może też podpisać transakcję, dlatego musi pozostać tajemnicą.
• W spadku klucz prywatny na papierze lub w pliku może dać techniczny dostęp do części, dla której ten klucz wystarczy; nie dowodzi, że cały portfel jest dostępny, i nie mówi nic o uprawnieniach prawnych.

Czego nigdy nie robić

• Nigdy nie wpisujcie klucza prywatnego na dowolnej stronie internetowej, w aplikacji, narzędziu online ani „sprawdzaczu”. Używajcie klucza prywatnego tylko wtedy, gdy wcześniej na podstawie aktualnej oficjalnej dokumentacji ustalicie, że jest to właściwa procedura importu lub odzyskiwania, na przykład w odpowiednim oprogramowaniu portfela lub w kontrolowanym specjalistycznym środowisku odzyskiwania.
• Nigdy go nie fotografujcie, nie skanujcie ani nie wysyłajcie, i nigdy nie wpisujcie tego nigdzie tylko dlatego, że strona lub aplikacja wygląda na oficjalną. Sprawdźcie najpierw w aktualnej oficjalnej dokumentacji danego portfela, gdzie i jak powinno odbyć się odzyskiwanie. W przypadku niektórych portfeli sprzętowych słowa odzyskiwania wpisujecie wyłącznie na samym urządzeniu; w przypadku innych oficjalna aplikacja, środowisko programowe lub internetowa procedura odzyskiwania może być częścią normalnego procesu odzyskiwania. Jeśli to, co widzicie na ekranie, różni się od oficjalnej procedury odzyskiwania, albo macie wątpliwości, nic nie wpisujcie.
• Nie „testujcie” go, importując gdziekolwiek, bez dokładnego zrozumienia, co robicie i dlaczego.

Znaleźliście taki w spadku?

1. Zachowajcie go dokładnie tak, jak został znaleziony; zapiszcie tylko, że istnieje i gdzie.
2. Najpierw potwierdźcie uprawnienia prawne, zobaczcie uprawnienia prawne i dostęp techniczny.
3. Określcie format (WIF, hex, rozszerzony klucz prywatny xprv/yprv/zprv, portfel papierowy lub plik keystore) za pomocą biblioteki formatów portfeli.
4. Spadek nie może go użyć? To kwestia dostępu technicznego: odzyskiwanie portfeli: co jest realistycznie możliwe.

Nowe te terminy? Proste definicje znajdziecie w słowniku.